| Attività > Pubblicazioni > Quadernetto n. 8 > 'l batiscta è 'l diav |
| 'L BATISCTA È 'L DIAV | BATTISTA E IL DIAVOLO |
|
'L Batiscta e la Majin, cum i sööj tri mataleeit, i sctavu 'nt'una cassina 'm. mez d'un grèn busch, ca's ciamava Bosco di Malé e agheva 365 santé. Il Batiscta, laurènti cumi na besccia, 'l mantigniva la sö famiglia 'nt'l'unur d'j'as^geent, sènza depti. Ma 'n an la furtüna l'è vutaghi ai naighi. L'è cminzà na carisctija dal diav. Na vaca l'è fras^già, n'auta l'è divantà tora, 'l ricolt tüt tampasctà, l'eva propi na grèn miseria, gh'evu gnènch piü pèn ravesc da mangèe. Na giurnà 'l Batiscta, 'l büta spala la sapa, e 'l và 'nt'al chèmp vèghi s'al trova 'ncunu na quaj tartüfla da spigulèe. Laurènti 's dà na sapà sü 'm pè. "Và'l diav ca ta porta," 'l s^gerna da parlüj. Al sent sütu brüsii j'öc dal zufru. 'S vota 'ndre e 'l vèch na nuvla 'd füm e fiami cum un mez un'om cum trei corni e na grèn cova lunga. "Batiscta, mi sum qui par jütèti, sum al Diav. Ti tij ciamami e mi sum gnü. Diav manzuna, Diav cumpar". Passaghi 'l suasun, 'l Batiscta l'è cüntaghi cum al Diav tüc i sööj fasctidi. Alura 'l Diav gh'à dic: "Mi 't fach sctèe ben ti, la tö massèra e i mataai par sèt agn e sèt di. Però, dopu ti t'am dai la tö anma"."Va ben, 't darö na risposcta, a dis al Batiscta. La Majin, chènt la sent la lisctoria dal Diav, la machina "püchèni murii tüc dla fam dès, l'è mei ca mora 'l Batiscta da qui sèt agn e sèt dì" e lu parsuadis a dighi cum al Diav ch'la và ben unsì. Na bèla matin, cumpar 'nt'al siimp na carocia tirà d'una pariglia 'd cavaai negri. Ven bas un sciur e sènza parlèe,'l discarga 'm müc ad sacheit pij ad maranghij d'or. I sèt agn di vachi grassi par al Batiscta jin passaai 'nt'un büf. Tra na ciacrada e na briusca, dal Diav gh'n'eva gnènch piü par la zicoria. Ma na bèla matin 's lu vèch cumparii dadnèj. Batiscta 'dmèn guagna chi vegna too la tö anma. I sèt agn e sèt di jin già passaai". Santínti 'nsì, al Batiscta l'è gnüghi un grèn suasun e s'arciüsa 'n cà 'nsèma la sö Majin. La Majin ch'l'eva na vera pèl fausa, la machina'm pò, pööj la dis: "Ti Batiscta machina nut. Mataai, avanti fè tüt cul chi dich mi. Ciapè sü, ndè'nt'la cantina 'mpinii la cudera cum tüta la grassa chi truvè'nti duji". Chènt cula grassa l'è s^glinguà, jin disvisctij al Batiscta e l'èn vunciscialu tüt. 'Ntènt la Majin, l'è discüsì 'l sö lec ad pèni d'oca. L'è fac 'rvitulèe dint al Batiscta fin chè tüti ai pèni jin 'mpatacassi tacà lüj. Cum tüti cuj pèni 'mpatacaai, smijava propri un isclasc. "Voo pari smijè un veru rimalasc ma i ghì mija 't cova". La Majin, sintinti 'nsì, ciapa 'n cazüü e 'mpiclu dadré dal Batiscta. "E dès?" Al dis al Batiscta. "Dès ad vaj sü la piza di cula rula là 'nt'la crusera 'ntè ca passarà 'l Diav par gnii quì toti". Difati dopu 'm pò, chè'l Batiscta l'eva'n rama sü la piza dla rula, a riva'l Diav, chè 'mbatinzi cum un rimalasc cumpagn,'l ciapa'n suasun da murii, e via a ruta da cöl, scapa fin cà sova dal Batiscta. La Majin, chènt l'è visct rivèe 'l Diav a sprun batü, agh ciama: "ma chè ch'l'è mai capitati ca tej smört cumi na pata lavà?". "0 Majin, ca 't sessi, là 'nt'al Bosco di Malé cum 365 santé, sum visct na besccia cazülèra, cum al pec ch'al züca par tèra". Gnènch livrà da parlèe dal tüt, par a scapèe'mprèssa, tüt a spuvantà, cul povru diavlasc, l'è fac un tramentu zücun tacà al prajun dla porta ch'l'è runzassi jnà na corna. Difati, da lura,'l Diav gh'à piü ma doov corni, e l'è scapà fin sül fund dl'infèer. 'L Batiscta chè 'ntènt l'eva gnü cà al dis: "voo Majin, tij tèntu na pèlgramascia vègia ca tej sctacia buna da fègla 'nca 'l Diav".
m'hèn dac na cova 'd saraca, e m'hèn fac curi cumi na vaca.
|
Il Battista e la Majin abitavano in una cascina in mezzo al bosco di Malè che aveva trecento sessantacinque santé. Battista, lavorando molto, riusciva a mantenere la sua famiglia senza avere debiti. Ma un brutto anno la fortuna gli ha voltato le spalle portando una grande miseria. Una mucca non ha fatto il vitellino, un'altra mucca non faceva più latte, la grandine ha rovinato il raccolto, era proprio arrivata una grande miseria, mancava anche il pane. Un giorno, il Battista prende la zappa e và nel campo a vedere se trova ancora qualche patata. Lavorando si dà la zappa su un piede: "Ma và al Diavolo che ti porti". Sbotta fra sè e sè. Subito sente gli occhi che bruciano per lo zolfo. Si volta in dietro e vede una nuvola di fumo e fiamme con in mezzo un uomo con tre corna e una grande coda lunga. "Battista, io sono quì per aiutarti, sono il Diavolo. Tu mi hai chiamato ed io sono venuto. Diav manzuna, Diav cumpar". Passato lo spavento il Battista racconta al Diavolo tutte le sue disgrazie. Allora il Diavolo dice: "Senti Battista, io farò stare bene tutta la tua famiglia per sette anni e sette giorni. Dopo tu mi darai la tua anima" "Và bene, ti darò un risposta" dice il Battista. La Majin, quando sente tutta la storia del Diavolo, pensa: "Piuttosto che morire tutti di fame adesso, è meglio che muoia il Battista fra sette anni e sette giorni" e persuade il Battista a dire al Diavolo che và bene così, che è d'accordo. Una bella mattina compare nel cortile una carrozza tirata da una pariglia di cavalli neri. Dalla carrozza scende un signore, che senza dire una parola, scarica alcuni sacchetti pieni di monete d'oro. I sette anni delle vacche grasse, per il Battista sono passati in un baleno. Tra una bella mangiata e una bevuta, non si ricordava neanche più del Diavolo. Ma un mattino il Battista incontra il Diavolo, che dice: " Battista, domani vengo a prendere la tua anima. I sette anni e i sette giorni sono già passati ". Sentendo queste parole il Battista si spaventa e corre a chiudersi in casa con la sua Majin. Allora la Majin, che era una donna molto scaltra, ci pensa un poco e poi dice: "Tu Battista non pensarci. Ragazzi fate tutto quello che dico io. Andate nella cantina e riempite il pentolone con tutto il grasso che trovate nelle olle dei salami". Quando il grasso si è sciolto nel pentolone messo sul fuoco, fatto spogliare nudo il Battista lo ungono tutto di grasso. Intanto la Majin ha preso le piume d'oca contenute nel materasso del suo letto e fanno rotolare dentro il Battista finchè tutte le piume si sono appiccicate al suo corpo. Il Battista con tutte quelle piume appiccicate sembrava proprio un vero uccello. "Voo padre sembrate proprio un uccellaccio, ma non avete la coda" dicono i figli. Allora la Majin prende un mestolo e lo appende alla schiena del Battista per formargli la coda. "E adesso che mi avete conciato come un uccellaccio, cosa devo fare?" chiede il Battista alla moglie. " Adesso devi salire su quella grossa pianta di rovere che c'è vicino alla strada dove passerà il Diavolo per venire a prendere la tua anima". Infatti dopo un poco di tempo che il Battista stava appollaiato sulla pianta di rovere, passa sulla strada il Diavolo, che alza gli occhi e vedendo quello strano uccellaccio si spaventa e corre fino alla cascina del Battista. La Majin vedendo arrivare in cortile il Diavolo tutto spaventato gli domanda come mai fosse così pallido e impaurito, "Oh Majin, se tu sapessi, là nel Bosco di Malé con trecentosessantacinque santé ho visto una Besc-cia Cazülèra cum al pec ch'al züca par tèra". Appena finito di parlare, il Diavolo ancora impaurito, scappa via. Ma nella foga dello scappare, quel povero Diavolo ha battuto una tremenda zuccata contro lo spigolo della porta che si è staccata anche una delle tre corna che aveva sulla testa. Infatti da quel momento il Diavolo, nel fondo dell'inferno, ha solamente due corna sulla testa. Quando il Battista è ritornato a casa, abbraccia la Majin, tutto contento, e dice: "Oh Majin, sei tanto furba che sei stata capace di fargliela anche al Diavolo".
m'hèn dac na cova 'd saraca, e m'hèn fac curi cumi na vaca.
|
|
|